Beperkt en Opgesloten

Zaterdag gebeurde het me weer. Ik kreeg weer eens van iemand de vraag of we niet naar een heel klein eiland gaan vertrekken en of we ons dan niet beperkt en opgesloten gaan voelen.

Op onderstaande kaart (gemaakt door Ruud) kan je zien hoe de omvang van La Palma zich verhoudt tot  de omvang van Twente. La Palma is een fractie kleiner.

 

In Twente wonen bijna 630.000 mensen. Op La Palma wonen er maar ongeveer 90.000.  De top van het hoogste punt van Twente, de Tankenberg, ligt 85 meter boven NAP. De top van de Roque de los Muchachos ligt 2.423m boven de zeespiegel.

Dat is het verschil. Nee, wij voelen ons niet beperkt en opgesloten op La Palma. We voelen daar vrijheid en ruimte.

Geburtstag

Onze huisduitsers hebben vandaag ‘Geburtstag’. Precies een jaar geleden kwamen ze met nog negen andere broertjes en zusjes ter wereld. Auke was het eerst. Zoals altijd.

 

Zo zagen onze Münsterlanders er uit op 15 september 2017, de dag van onze eerste kennismaking op een boederij in Duitsland, uurtje rijden vanaf de grens. We kwamen kijken naar Sanne, maar Auke stal de show. Zeg maar nee, want dan krijg je er twee. Links Sanne, rechts Auke.

 

Dit zijn broer en zus vanavond. Ze hebben het maar moeilijk met die hitte. Elke keer als ze beginnen te spelen is het na een halve minuut al te warm voor ze en taaien ze af met een hangende tong van een halve meter lang.

 

Hieperdepiep, hoera!

 

Heel Holland Bakt…

Het is warm. Erg warm. En het waait er ook nog bij. Als je buiten bent, denk je dat je in een heteluchtoven rond loopt. Een voorverwarmde heteluchtoven. Kijk, het stond vandaag zelfs in de krant!

 

Weerstation Kollenveld? Warmste plek in Twente? Dat zijn wij! Dat is bij ons! Vandaag was onze achtertuin officieel de warmste plek in Twente. Van onze speciale verslaggever ter plekke laten wij onderstaande waarneming zien, waargenomen heden middag om 15:54u. Gemeten op Weerstation Kollenveld, het weerstation van Ruud, op het dak van onze schuur.

 

De  hortensia’s in onze tuin worden erg treurig van dit weer, terwijl we ze toch elke avond weer opnieuw water geven. De groene wadi voor ons huis, bedoeld om overtollig regenwater af te voeren, ziet er nu zo uit. In het weiland naast ons huis voert de kleur bruin de boventoon. Van de vier stiertjes die er rond liepen is er 1 geevacueerd. Hopelijk voor hem niet nu al richting slager. De andere drie worden noodgedwongen midden in de zomer bijgevoerd met hooi.

 

We (jullie 🙂 ) zullen er aan moeten wennen dat in Nederland het weer van deze dagen in toekomstige zomers heel normaal zal zijn. De voorspellingen voor La Palma zijn gunstiger. Daar treedt een veel minder grote stijging van temperaturen op.

 

Komen jullie straks allemaal op vakantie in onze huisjes om op onze finca te genieten van een fijne koele zomer. Hele leuke huisjes, met een zwembad en veeeel sinaasappels.

Lomada Grande

Las Tricias is een gehucht dat op ruim een kwartier autorijden vanaf Puntagorda ligt, iets verder naar het noorden. In de omgeving van Las Tricias, langs de weg naar Garafia, kan je op twee plaatsen afdalen tot aan zeeniveau. Er is (keien)strandje bij Lomada Grande en een (beter bereikbaar) strandje met de naam Callejoncito.  Wij maakten een autotochtje naar Lomada Grande.

 

Tijdens ons verblijf in februari maakte Ruud vanaf het huisje waarin we toen logeerden, een solowandeling naar Lomada Grande bij  ruwe zee.  Hij schreef er deze blogpost over. Vandaag mocht Teunis op een stralende zonnige dag ook mee.

De conditie van de  onverharde toegangsweg naar het keienstrand bleek in een paar maanden tijd behoorlijk te zijn verslechterd. Waar Ruud in februari naar eigen zeggen bijna fluitend naar beneden reed, maakten we nu toch wel enkele zenuwenmomentjes mee met wel heel erg scherpe, omhoogstekende stenen en rotspunten. De regens van de afgelopen maanden hadden kennelijk behoorlijk wat grond weg gespoeld.

Tip van Teunis: ga NIET met de auto naar dit strand. Je kunt een mooie wandeling maken door over de toegangsweg te voet af te dalen. Je loopt dan door een prachtig, stil, noordwestlapalmakustlandschap over een gestaag dalende maar niet supersteile weg. Je ruikt de zee. Je hoort alleen de wind. Je ziet overal op je heen biddende valkjes op zoek naar een maaltijd.

 

Vanaf het parkeerplaatsje aan het einde van de toegangsweg begon onze korte wandeling van vandaag. Ik schat dat  we op het  wandelpad naar de oceaan een hoogteverschil van nog zo’n honderd vijftig meter moesten overbruggen. De afdaling was veilig afgezet met houten balken en goed begaanbaar. Het uitzicht onderweg was magistraal.

 

De trip naar Lomada Grande is zeker de moeite waard. Een volgende keer maken wij er een wandeltocht van. Daar zijn we dan een ruim dagdeel mee bezig. Water meenemen. Wandelstokken voor de terugweg zijn ook niet verkeerd. En een fototoestel.

Download

Camino Real de la Costa – de mooiste etappe

Op La Palma zijn er twee grote meerdaagse wandelroutes. Beide routes heten Camino Real,  koningsweg.  Een van deze beide koningswegen, de Camino Real de la Costa, maakt in een aantal dagmarsen een volledige ronde rondom het eiland, min of meer evenwijdig aan de kust. De mooiste etappe van de Camino Real de la Costa gaat van het dorp Puntagorda naar het buurdorp Tijarafe, een kleine vijftien kilometer verderop. Vorige maand liepen we deze wandeling weer eens.

 

We vertrokken op een zondagmiddag vanuit Tijarafe met de bus naar Puntagorda. We startten onze wandeling vanaf het ‘busstation’ van Puntagorda, het punt midden in het dorp waar de buslijnen vanuit Los Llanos in het zuiden, en vanuit Garafia in het noorden,  samen komen in een overstap.

Voor een uitgebreide beschrijving van de wandeling kan je naar hier doorlinken. In de gelinkte beschrijving is het startpunt van de wandeling overigens het uitzichtpunt bij de Drakenboom van Puntagorda. Vandaag startten we in het centrum van het dorp zelf. Da’s een paar kilometer langer lopen. Niet een bezwaar als je een ‘enkele reis’ te voet doet, zoals wij vandaag.

 

De wandeling van Puntagorda naar Tijarafe is een van mijn lievelingstochten, in alle seizoenen en bij alle (redelijke) weersomstandigheden. Je loopt door een afwisselend landschap. Je begint en eindigt in de bebouwde kom van een dorp, met horeca. Daar tussen in loop je over verstilde boerenweggetjes, doorkruis je stille baranco’s en loop je door droge beekbeddingen in een zacht ruisend dennenbos.

 

 

In Puntagorda was het lekker warm en zonnig. Tijdens de tocht werd het zelfs heet, zeker tot aan het gehucht Tinizara dat op een ruime derde van de route ligt en op het hoogste punt van de route ligt.  In de buurt van het dorp Tijarafe werd het koeler en bewolkter. Dit is wel vaker het geval, als de zon schijnt in Puntagorda. De koelte kwam ons niet slecht uit.

 

 

Met name tijdens het middenstuk van de wandeling heb je soms een prachtig uitzicht over de oceaan. Naarmate je Tijarafe nadert, tref je steeds meer palmbomen aan in het landschap.

 

 

Na afloop uitrusten en wat kleins eten op het terras van de kiosko in Tijarafe. Superrelaxed, en een mooie afsluiting van de wandeling door een zomers landschap.

 

 

Download

Struisvogelcoefficient

Bij ons thuis lezen we ‘El Apurón’,  een internetkrant van La Palma. Zo oefenen we ons Spaans en raken we een beetje op de hoogte van wat er reilt en zeilt op het eiland.

 

Een beetje, want de Nederlandse betekenis van het woord  ‘Apurón’ is volgens mij ‘Goednieuwsshow’.  De krant staat vol met nieuwe ontwikkelingen en nieuwe goede lokale initiatieven en initiatiefjes. Via El Apurón is bij ons thuis een mevrouw met de naam Alica van Oostende een lokale beroemdheid geworden. Zij doet iets bestuurlijks op het vlak van toerisme en meldt voortdurend met  foto hoe goed het toerisme gaat op het eiland, en hoe hard ze hiervoor aan het werk is. Zoiets werkt bij ons op de lachspieren.

Schandalen of disfunctionerende overheden of bedrijven zijn er niet in El Apurón. Misstanden of bedreigende toekomstige ontwikkelingen zijn er ook niet in El Apurón.  Alles gaat goed of wordt beter. Vinden we niet erg. Het is een verademing om zo’n zonnige krant te lezen. Je krijgt er energie van en je gaat je er vanzelf goed door voelen. We zijn er nog niet helemaal achter hoe hoog de struisvogelcoefficient van deze beleving is. Dat komt met het verstrijken van  de tijd vanzelf. Alles is nog nieuw voor ons, nu.

Maar. Vandaag stond onderstaande foto in het krantje. Rechts op de foto zie je de burgemeester van Puntagorda. Links staat de directeur van Telefónica de Canarias.

 

En hoe luidt hun blijde boodschap tot het volk? In de loop van 2019 krijgt 80% van de huizen in Puntagorda aansluiting op glasvezelkabel.  Da’s nog eens timing. Precies op het goede moment! Als ze hun belofte waar gaan maken hebben we STRAKS IN PUNTAGORDA  SNELLER INTERNET DAN NU IN ALMELO. Nu maar hopen dat Camino de Pinto 14d wordt meegerekend met de uitverkorenen, de tachtig procent. We zijn straks het laatste huis van de bebouwde kom aan onze straat…  Zou goed moeten komen toch?

Als je het hele artikel wil bekijken, of als je wil kennis maken met El Apurón, klik je hier.

Het Systeem is Verrot

Het irrigatiesysteem van onze finca is verrot. Kakien heeft het in de afgelopen maanden behoorlijk druk gehad met het uitvoeren van de nodige oplap-reparaties. Pas als de grondwerkzaamheden voor onze huizen zijn uitgevoerd, kunnen we echt met de  vervanging van de leidingen beginnen.

 

Een groot deel van het leidingenstelsel ligt onder de grond. Voor elke boom is er een aansluiting met een soort van sproeikop gemaakt die boven de grond uitkomt. De sproeikoppen en bijbehorende aansluitbuizen zijn van pvc. De buizen zijn al behoorlijk op leeftijd en het  materiaal kan niet heel best tegen de zon. Er is dus van alles kapot gebarsten en dat kapot barsten is nog continu aan de gang. Iedere keer als de bomen water krijgen,  springen er wel een of twee sproeikoppen kapot. Die sproeikoppen moeten dan weer vervangen worden. De materiaalkosten zijn niet hoog, maar het is gewoon veel werk om alles steeds te moeten checken en te moeten repareren.

 

 

Tijdens ons laatste verblijf moest er ook een van de ‘hoofdkranen’ bij ons waterverdeelstation worden vervangen. Een werkje voor Ruud en Kakien. Ik bleef met mijn twee linkerhanden op veilige afstand en maakte voor de vorm wat foto’s. Daarna ging ik perziken plukken voor de harde werkers. De lekke kraan zat stevig vast en er werd flink op gezwoegd, voordat het ding los kwam  🙂

 

 

Het is ons plan om na afloop van de grondwerkzaamheden voor de casa’s het ondergrondse buizenstelsel te vervangen voor bovengrondse ethyleenslangen. Die kunnen verschoven worden als we moeten maaien. En we kunnen er altijd bij, als dat nodig is.  Met het huidige systeem weten we dat er flinke lekkages zitten op plekken waar we absoluut niet bij kunnen komen.

Op de E-bike naar de Cumbrecita

We hadden bedacht dat we met de mountainbike naar de Cumbrecita wilden fietsen. Maar vanaf Los Llanos is dat 1.000m klimmen. Da’s best veel. Te veel. Het werd een e-bike.

 

 

We huurden onze e-bikes voor 25 euro per fiets weer bij Emotion Cycling in Los Llanos, de winkel van Tobias Mueller. Van daaruit begonnen we aan de klim naar de Cumbrecita. Volgens Tobias goed te doen op een e-bike. Hij raadde ons aan om na de Cumbrecita nog een stuk naar het zuiden te rijden, over de LP212 tot aan San Nicolas. Vanaf San Nicolas konden we dan via de wandelroute van de Camino Real terug rijden naar Los Llanos. Gemakkelijk te doen met een e-bike. Tobias had gelijk. Het werd een prachtige tocht, door zomerse landschappen met mooie vergezichten.

 

 

De klim van Los Llanos naar de Cumbrecita, via El Paso en het dorpje Valencia,  1.000m in 15 kilometer, deden we in een uurtje. Fluitend. En een beetje fietsend. Het was prachtig weer en tot onze verrassing kon de elektrisch motor van onze fietsen de flink steile hellingen van de route met gemak aan.

Dat was een opsteker. Want naast een leuke fietsmiddag, waren we stiekum ook aan het uitproberen of we straks in Puntagorda mogelijk zo’n e-bike kunnen kopen, zodat we op zo’n fiets te zijner tijd de helling van de Camino de Pinto op kunnen rijden naar het dorp. Op die manier hoeven we niet voor elke kleine boodschap in het dorp de auto te pakken.  De e-bike van Tobias is glansrijk door de test gekomen. Inmiddels staan we op zijn lijstje om bij gelegenheid een afgeschreven tweedehands bij hem te kopen.

 

 

Vanaf de Cumbrecita reden we in een lange, gelijkmatige glijvlucht de resterende kilometers in een prettige afdaling. Er was geen hulpmotortje meer nodig. De LP112 is een mooie asfaltweg met relatief weinig autoverkeer. Prima om te fietsen. Op de fiets heb je een mooi uitzicht op de kale top van de Pico Birigoyo en de overige vulkanen van de Cumbra Vieja.

 

 

In totaal deden we met veel tussenstops en fotomomentjes iets meer dan vier uur over onze fietstocht. Mountainbiken op La Palma is leuk en smaakt naar meer. Met EN zonder hulpmotoren. En. Als het aan ons ligt, en als we het te zijner tijd kunnen betalen, gaan we straks gewoon op de fiets boodschappen doen in Puntagorda. MET een motortje.

Download

Langs de Loolee

We zullen de hele zomer niet op La Palma zijn. Dat is jammer, maar niet echt een straf. Vooral niet nu de weergoden met bakken tegelijk, en al weken achtereen, goddelijk zomers weer naar beneden gooien.

 

We wandelden dit weekend met de honden langs de beken in de buurt van ons huis. Door de weilanden. Langs de Wezebeek. Langs de Loolee. Onze ‘achtertuin’ in Nederland.

 

Ik kon niet stoppen met het maken van foto’s. Zoveel groen en blauw en zon. Het is hier erg mooi op een warme, zonnige dag in de zomer.

 

 

Sanne en Auke vinden het geweldig als we langs de beken wandelen. Tientallen keren op herhaling: Ruud gooit de stok. Auke en Sanne springen blij en ongericht het water in. Sanne vindt de stok. Auke pakt de stok. Fenna durft het water niet in en blijft aan de rand van de beek op de Duitse indringers staan wachten. Teunis maakt een foto.

 

 

Ruud en ik denken dat dit de laatste zomer is voordat we vertrekken naar La Palma. We hebben ons voorgenomen om er nog een mooie zomer in Twente van te maken. (En niet te vaak te denken aan ons huis dat nog moet worden verkocht, voordat we echt kunnen gaan.)