Beike gaat niet mee…

 

Gisterenochtend werd dit pakket uit Spanje bezorgd. Een heuglijk moment. Het pakket bevat vier exemplaren van het voorlopig koopcontract waarin wordt bepaald dat we het kavel in Puntagorda daadwerkelijk gaan kopen. Het Kavel wordt Ons Kavel!

Maar Ruud en ik waren niet in de stemming. Een paar weken geleden voelden we knobbels in de hals van Beike. Na een tweede bezoek aan de dierenarts kreeg Ruud gisterochtend vroeg te horen dat de zwellingen maar tot 1 conclusie kunnen leiden: Beike heeft kanker in de lymfeklieren en zal naar verwachting nog maar enkele weken leven. Het is wrang. Tot donderdag was ze nog springlevend en vol plezier. Juist sinds gisteren is ze wat trager, maar nog steeds blij en kwispelstaartend als we in de buurt zijn.

Beike gaat niet met ons mee. Gisteren hadden we geen zin om de enveloppe open te maken. Dat moet vandaag.

Het Plan (3)

Ik heb een paar weken geleden een alternatief ontwerp gemaakt voor de ‘villa’ op ons toekomstige complex. De villa moet ons woonhuis worden, maar we zullen het incidenteel ook gaan verhuren.

 

Het ontwerp is ernstig geïnspireerd op het ontwerp van het vakantiehuis Pabellon de Miramar, waarover ik eerder een schreef. Het is wat groter, maar in oppervlakte niet groter dan het oude ontwerp. Ik vind vooral de afzonderlijke keuken en de drie ramen van de west/noordwestgevel mooi aan het ontwerp.

 

Nog een winterwandeling

Afgelopen januari waren we we een week op La Palma om samen met de aankoopmakelaar een aantal kavels te bekijken, waaronder Het Kavel. We maakten dit wandelingetje op een zondagmiddag. Startpunt: de cementerio van Puntagorda (onder het waterbasin).  Het werd warm onderweg. Zo’n 22/23 graden Celcius. In januari. Zo fijn…

 

We maakten deze wandeling door rond te dwalen met een app op de ‘wandelfoon’ van Ruud. Ruud heeft een stokoude iphone, waarop nu alleen deze app nog draait. MapOut. De app is een aanrader. We hopten van gele route naar gele route en maakten zo een lus van een kleine 2 1/2 uur lang.

 

Je kunt op La Palma wandelingen maken door tamelijk spectaculaire landschappen. Die wandelingen zijn geweldig, zeker als je ze voor het eerst loopt. Maar van alle weggetjes rond Puntagorda krijgen we maar niet genoeg. Het zijn ‘gewone’ weggetjes in een ‘gewoon’ landschap. Maar alles is zo anders en zo mooi en zo landelijk dat ik er iedere keer als ik er loop weer blij van word. Ik hoop dat dit zo blijft, als we eenmaal zijn verhuisd. Ik denk van wel…

 

We zijn van plan om onze casas uit te rusten met een ‘wandelfoon’ met uitgebreide instructie, voor gasten die naar het eiland komen om te wandelen. Hoewel er op het eiland, en ook rond Puntagorda, een zeer uitgebreid wandelnetwerk is, met goede bewegwijzering, loopt het veel lekkerder als je vantevoren kunt zien waar je naar toe gaat en waar je precies bent op de route. Dat kan met MapOut, en daarop het wandelnetwerk van La Palma gedownload, of een soortgelijke app. En routes hoppen of gewoon maar wat langs weggetjes lopen op een plek die je totaal niet kent, zonder dat je kunt verdwalen,  is toch het leukste dat er is, toch?

Op de foto hieronder ligt Het Kavel achter het zand links van het midden. Je kunt net het dak van het huis van onze ‘bovenbuurman’ zien. Onze toekomstige finca ligt verscholen achter de dennenbomen.

Download

Pabellon de Miramar

Zo heet ons favoriete vakantiehuis op La Palma. Het huis is gelegen even buiten het dorp Puntagorda aan de weg die naar de Matos voert. Het ligt op een groot terrein, als ‘gastenverblijf’ bij een grote villa (waarover later meer).

 

Het uitzicht op de oceaan is geweldig, zowel naar het westen als het noorden. Je kunt mooi uitkijken over het landbouwgebiedje aan de voet van de Matos, zonder de lelijke vervallen bananenplantages en grotten te zien. Heel idylisch.

 

Het huis zelf is eenvoudig en tegelijkertijd zeer comfortabel en met smaak ingericht, zowel in materialen als in meubels. Het huis heeft geen zwembad, maar wel een geweldige douche…

 

Ook de tuin rondom het huis is prachtig. Veel tijm, cactussen, vetplanten en afrikaanse lelies. Ruud en ik hebben hier al vier keer een vakantie doorgebracht en ik hoop dat het lukt om hier nog eens te logeren, voordat onze finca-to-be staat.

 

Pabellon de Miramar ligt op een afstand van vijf minuten lopen naar Ons Kavel. Het vakantiehuis is te vinden op alle Duitstalige websites, waaronder de mooie website van Canarycompany.Tot op heden het mooiste vakantiehuis op het eiland. Dat gaat veranderen, natuurlijk, als wij klaar zijn met onze plannen…

De Ruta de los Volcanes in 28 Foto’s

Voor iedereen die La Palma bezoekt en die van wandelen houdt, is de Ruta de los Volcanes het hoogtepunt van wat je kunt doen op het eiland. Op onderstaande kaart zie je hoe je de route kunt lopen.

Wij namen een taxi in het dorp Fuencaliente. Er is daar een taxistaanplaats aan de hoofdweg. Voor ongeveer 45 euro rijden twee personen naar het noordelijke beginpunt van de wandeling, de picknickplek El Pilar.

 

Vanaf El Pilar klim je ongeveer 450m (schat ik)  omhoog naar de Cumbre Vieja. Daar aangekomen loop je op en af van vulkaankegel naar vulkaankegel door een fantastisch landschap van gekleurde stenen, vulkaankegels, lavavlaktes en bossen van canarische dennen. Overal uitzicht over het eiland en op de oceaan (als het helder is). Als het niet helder is, kan je hier verdwalen in de mist/wolken, hoewel de route erg goed bewegwijzerd wordt. Wij liepen tot aan Fuencaliente, dus niet tot aan de vuurtoren Faro, zoals op het kaartje getoond wordt. Dat laatste stukje is wel mooi (je pakt het landschap van de Teneguia mee), maar niet praktisch als je auto in het dorp staat… Fueancaliente ligt op het kaartje juist boven de woorden ‘carretera’ en ‘c visitantes’.

 

Ruud en ik deden deze route in 2014. Daarna niet meer, maar als we echt op het eiland gaan wonen, weet ik wel wat ik wil doen…  We deden er ongeveer zes uur over, maar maakten veel fotostops en hadden veel gewoonevenrondkijkenmomentjes. Er moet op deze tocht absoluut water mee, want onderweg is er niets te krijgen en de als de zon schijnt, schijnt hij zonder genade. Je kunt de tocht natuurlijk van zuid naar noord lopen. Het wordt dan wel een stuk zwaarder; Van Fuencaliente is de eerste klim ongeveer 550m hoog over steile hellingen en bospaadjes van mul zand naar de Volcan San Martin. Da’s geen fijne klim als je daarna nog een stuk verder moet.

Ik laat hier onze tocht zien in 28 foto’s uit 2014.

 

De Ruta de Los Volcanes op La Palma. En dan ‘s avonds zo’n pizza bij Flor de Lotus. Een geweldige dag.

Download

It giet oan!

De oplettende lezer zal het al hebben opgemerkt: wel heel veel blog-entries op 23 juli. Dat klopt. Eergisteren ontvingen we bericht van onze aankoopmakelaar op La Palma. De verkoper en zijn buurman hebben hun problemen opgelost. Een ondertekende koopovereenkomst is naar ons onderweg. Tien dagen geleden nog dachten we dat we Ons Kavel wel op Onze Buiken konden schrijven.

De aangepaste kavelgrens ziet er als volgt uit. De grens ligt een halve meter aan ‘onze kant’ van de muur die het laagste terras van de bovenbuurman stut. De waterleiding die hier ligt is ons gezamelijke eigendom (50/50).

 

Veel sneller dan verwacht lijkt alles dan toch nog in orde te komen. Ruud en ik zijn er erg blij mee. Tegelijkertijd zijn we nu toch ook wel wat nerveus aam het worden. Ernstig nerveus zelfs wel, soms. Want. It. Giet. Oan! Geen plannenmakerij meer, geen abstracte scenarios in excelsheets, maar realiteit…

Dus durf ik nu wel verder te gaan met dit blog.

Een Klein Ritueel

Zoals al wel blijkt uit dit blog komen Ruud en ik steeds vaker naar La Palma. Sinds 2016 is er, eigenlijk uit het niets, een klein ritueel ontstaan. Op de dag van aankomst in Puntagorda, meestal rond etenstijd in de middag, kopen we brood, een paar potjes mojo, plastic bordjes en frisdrank.

 

Hiermee picknicken we op het muurtje van een uitzichtpunt over het dorp (Montana de Miraflores). Je kijkt uit over het dorp. Je hoort de geluiden van het dorp (blaffende honden en kraaiende hanen, hier en daar een of ander ver landbouw- of bouwapparaat). En je eet brood met mojootjes. Vredig. Relaxed. Vrijheid. Al kauwend voelen we ons dan weer thuis. Echt begrijpen doe ik dat gevoel niet, maar het werkt zo.

Winterwandeling

Afgelopen januari maakten we een wandeling in de buurt van de molen van het gehucht Las Tricias. Las Tricias ligt in het noordwesten van La Palma, op ongeveer een kwartier rijden met de auto vanuit Puntagorda. Tussen Puntagorda en Las Tricias ligt een diepe barranco, waardoor de auto eigenlijk echt wel nodig is om hier te komen.

 

Eind januari begint de amandelbloesemperiode. Alle amandelbomen staan gedurende ruim een maand in bloei. Met name rond Puntagorda en Las Tricias kleurt het landschap gedurende enkele weken wit en rose.

 

Geweldig om te bedenken dat over een tijdje de winters er zo uit zullen zien voor ons. In Nederland is het koud, somber, grijs, vorst, regen en sneeuw. Hier begint zo na 15 januari het vroege voorjaar al. (En de winter was nog niet eens echt begonnen).  Cool vooruitzicht.

Download

Donkere Wolken

Direct na terugkomst uit Barcelona kregen we een vervelend bericht van een bekende uit Puntagorda: het kavel dat wij willen kopen zou niet volledig eigendom zijn van de verkoper. Nadat wij dit bericht doorspeelden aan onze aankoopmakelaar kregen we per omgaande te horen dat hem dit ook juist vandaag ter ore was gekomen, na contact met de verkoopmakelaar. De wereld hangt aan elkaar vast van toevalligheden…

 

Inmiddels is duidelijk dat de grens van het perceel in het kadaster afwijkt van de omschrijving die wij ontvingen en op basis waarvan wij ons bod hebben gedaan. Een buurman moet formeel akkoord gaan met onze transactie. Volgens mensen die het weten kunnen, is dit een vrij gebruikelijke gang van zaken en zullen beide heren er samen wel uit komen, omdat er geld te verdelen valt. En nu wachten we dus maar af, in goed vertrouwen en hopend op een goede afloop.

Dezelfde bekende uit Puntagorda (ook geëmigreerd naar dit dorp) vertelde ons ooit dat je op La Palma moet afleren om mensen te wantrouwen. Er wordt gewoon niet vooruit gedacht als er een proces moet worden gepland. Bij elke nieuwe stap kan er ‘zomaar’ een barrière uit de lucht komen vallen, een horde die dan alsnog genomen moet worden, en meestal ook wel genomen wordt. Het helpt om te denken dat er geen kwade wil achter zit. Emigreren is aanpassen, soms.

 

We wachten. En ik merk dat ik er soms flink nerveus van word. Want een ander mooi kavel hebben we nog niet gezien en los daarvan: this is the place… Op de foto hierboven zie je Ruud wachten. Hij kijkt uit over de oostkust vanaf een uitzichtspunt in de buurt van El Pilar.

Barcelona

Op maandag 10 juli zetten we een volgende belangrijke stap op onze weg naar een leven in Puntagorda. In Barcelona hadden we een afspraak met een notaris om de statuten van onze Spaanse SL vast te stellen.

 

Ons project brengen we onder in een bedrijf, een BV, in het Spaans SL. Hoewel onze plannen geweldig zijn en we het volste vertrouwen hebben in de financiële haalbaarheid van alles, zijn we soms toch ook flink zenuwachtig over het risico dat we gaan nemen. Door het project onder te brengen in een SL kunnen we deze risico’s enigszins beperken en blijven onze inkomsten in Nederland buiten schot, mochten we harstikke failliet gaan op ons mooie eiland…

 

We vertrokken op zondagmiddag naar Barcelona. Op dinsdagochtend gingen we weer op weg naar Nederland. Barcelona is echt een leuke stad. We waren er al eens geweest voor een ‘stedentrip’,  maar ik vond het toch erg jammer dat we dinsdag weer terug moesten.

 

Een van de grappige aspecten aan ons plan is, dat je als vanzelf gaat denken op een veel grotere geografische schaal. Voor de oprichting van de SL is het noodzakelijk een om een Spaanse notaris te zien. De dichtsbijzijnde Spaanse stad met de beste verbindingen richting Nederland is Barcelona. Dus maak je een afspraak in Barcelona. Een jaar geleden was ik er nog niet opgekomen.