Life is what happens to you while you’re busy making other plans

Ik denk dat bloggers dit wel zullen herkennen: het schrijven van een blog is leuk als er fijne gebeurtenissen of positieve dingen te melden zijn, maar het is lastiger als er niet zo heel veel is gebeurd, of als de dingen die je te melden hebt wat minder positief zijn. En dus bleef het hier lange tijd stil.

Want ik had in de afgelopen weken simpelweg de puf niet om te schrijven. De grote energievreter: het gebrek aan voortgang van het bouwproject en in het bijzonder de stroomaansluiting. Het schiet al maanden lang voor geen ene meter op. Aannemer Óscar maakt er bij de afronding van het project echt een potje van en er zijn, zo lijkt het, totaal geen afspraken meer met hem te maken. En of dit nu aan hem ligt of aan de partijen waarvan hij afhankelijk is: ik zit ermee. Huisje af maar niet verhuurbaar, en geen idee hoe lang dit nog duurt.

 

Ook in de familiesfeer zijn er moeilijke tijden geweest. De conditie van mijn vader is in korte tijd hard achteruit gegaan en het werd duidelijk dat het voor mijn moeder niet meer vol te houden was. Daarna ging het voor iedereen overrompelend snel. Pa woont nu in een verpleeghuis, tussen mensen die daar al langer wonen en er dus veel slechter aan toe zijn dan hij, en ma woont nu alleen thuis. Uitgeput na alle slapeloze nachten en met een schuldgevoel dat ze het niet langer heeft kunnen volhouden. Ik praat er regelmatig over met haar en ik wil er hier dit over zeggen: niemand kan zeggen hoe lang een ander dit zou kunnen of moeten volhouden. En je weet pas waar je het over hebt als je het zelf aan den lijve en met je eigen partner hebt meegemaakt.

 

OK, nu dat eruit is…

Sinds 13 mei zijn er zeker fijne gebeurtenissen geweest die het melden waard zijn, zoals het verblijf van Angelique, Danny, Erika en Teunis’ moeder en daarna dat van Hans en Astrid, onze buren uit Almelo. Het huisje is drie weken lang gebruikt zoals het bedoeld is, en ze hebben het er hartstikke naar hun zin gehad. Ik heb enthousiasme gezien en gehoord, en feedback en tips gekregen. Ik weet nu dat het wel goed zit en dat het huisje aan de wensen voldoet.

 

En het was ook gewoon gezellig, dat bezoek van familie en buren. Samen op stap en samen eten, en dat middenin een tijd die tegelijk moeilijk was omdat de gebeurtenissen van één jaar geleden allemaal weer in herinnering kwamen. En op één van die dagen hebben we met z’n allen – Teunis’ moeder, Angelique en Danny, Erika, Hans en Ank, en ik – de as van Teunis hier op de Montaña Matos uitgestrooid. Teunis is daarmee nu op zijn laatste rustplaats.

 

Ik heb eraan gedacht om met die boodschap het blog af te sluiten. Bij Over dit blog staat nog steeds “Ruud en Teunis willen in Puntagorda gaan wonen […] Aan het einde van het blog weet je of het hen gelukt is…”. Niet dus, en het gaat ook niet meer lukken. Er is vaak tegen ons gezegd, “jullie gaan je droom achterna”, maar die droom is er niet meer. Life is what happens to you while you’re busy making other plans. Waarom nog doorgaan met een blog over een onuitvoerbaar plan?

En toch wil ik het blijven proberen. Omdat ik vorig jaar besloot dat ik hier op La Palma wilde blijven en dat nog steeds wil. Omdat ik het dankzij de steun van de mensen om mij heen heb volgehouden. Omdat er ondanks al mijn gemopper voortgang is geweest en het huisje nu écht bijna verhuurd kan worden. En omdat ik hier op het eiland iemand ben tegengekomen waarvan ik nu, hier op het blog, durf op te schrijven dat hij m’n leven weer zin en kleur geeft. Hij is Italiaan, hij is verpleegkundige en zijn naam is Mauro.

 

Dus toch maar: wordt vervolgd.

7 antwoorden op “Life is what happens to you while you’re busy making other plans”

  1. Ach Ruud, wat ben ik blij een verslag te lezen, ik maakte me een beetje ongerust toen het langere tijd stil bleef. We kennen elkaar eigenlijk maar amper, en toch voelt het door die ontzettend fijne week in maart die ik samen met Marike had bij jou in de buurt, alsof je heel dichtbij was. En wat heerlijk om te lezen dat Mauro en jij het samen nog altijd goed hebben. Bewondering voor je doorzettingsvermogen en je zorgvuldigheid, al is je uiterste zorgvuldigheid ook wel een beetje je valkuil vermoed ik… maar ik vermoed dat jullie met al deze lastige en verdrietige ervaringen uit de afgelopen tijd , samen een mooie leefbare fijne manier vinden om om te gaan met alle nieuwe obstakels die je ongetwijfeld opnieuw tegen zult komen. Veel liefs, Ineke

  2. Hoi Ruud, fijn om weer iets te lezen van je. Hoe hoog sommige drempels soms ook lijken, er overheen stappen geeft (bijna) altijd een beter gevoel.

    Leuk dat je Mauro hebt gevonden, soms is één lichtpuntje alles wat je nodig hebt om het donker achter je te laten.

    Tja (soort van) wijsheid op (soort van) papier…maar toch!

  3. Hoi Ruud,
    Wat rot dat Oscar de afronding niet echt oppakt (of kan oppakken). Toen we in juni bij je waren, leek het er nog op dat het snel in orde zou komen nadat hij bij je was geweest.
    Het is zo jammer, want het huisje is zo leuk geworden en we hebben er zo’n prettig verblijf gehad.
    Wij kijken terug op 2 heerlijke weken vol ontspanning en inspannende wandelingen, gezellig met jou bij te kunnen kletsen en Mauro te ontmoeten.
    We hopen dat het met het huisje nu ook goed gaat komen !!
    hartelijke groetjes

  4. Hallo Ruud,
    Blij om te lezen dat het weer beter met je gaat en je een nieuw maatje en liefde hebt gevonden al zal het af en toe moeilijk zijn maar de tijd zal het leren.
    Dat Oscar en de andere werklui moeilijk doen dat zorgt voor ergenis en stress, echt jammer maar gewoon hard aanpakken die lui.
    Henk en ik komen net terug van een gezellig samenzijn met Liesbeht en Piet in de Stichtse hof en je vader doet het goed en heel blij dat je moeder elke dag op bezoek komt. Wij hebben alleen maar respect voor haar en blijven haar en je vader steunen.
    Ruud, heel veel succes en hoop dat je blijft schrijven en vertellen wat er allemaal gebeurd en hoe het met je gaat en groet aan Mauro.
    Groet Marieke en Henk

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.