Bezoek

Morgen, vrijdag de 13e rond 18:00, landt een toestel van Transavia met aan boord Angelique, Danny, vriendin Erika en de moeder van Teunis. Voor het eerst sinds september vorig jaar heb ik weer familie op bezoek, en aan Angelique en Danny de eer om als eerste gasten te verblijven in het huisje. Teunis’ moeder verblijft bij mij in huis, terwijl Erika op tien minuten lopen in een kleine studio verblijft.

Ze komen voor een weekje vakantie, om te zien wat er van de plannen terecht is gekomen, maar ook voor een moeilijk moment: het laatste afscheid van Teunis op MontaƱa Matos. Oorspronkelijk zouden mijn ouders ook zijn gekomen en zouden zij als eersten verblijven in het huisje, maar een plotselinge achteruitgang in de gezondheid van mijn vader maakte dat helaas niet mogelijk.

Het is de laatste weken toch behoorlijk wat werk geweest om het huisje helemaal “af” te krijgen, maar het is gelukt. Op de stroomaansluiting na dan, daarover zo dadelijk meer. Eerst een sfeerimpressie:

 

Die stroomaansluiting dan. Dat is een project dat inmiddels veertien maanden loopt. De voortgang van de afgelopen anderhalve maand is dat er een gat is gegraven voor de paal (in eerste instantie niet diep genoeg) en dat enkele weken later dan toch echt de paal zelf is geplaatst. Het was, al met al, zo gepiept.

 

Het uiteinde van “mijn” stroomkabel raakt nu bijna het punt waarop hij aangesloten zal worden op het stroomnetwerk van Unelco. Het zijn echt luttele centimeters, maar er is me verteld dat dit echt nog weken tot maanden kan gaan duren. Voor een deel is dit te wijten aan bureaucratie (het bouwproject moet formeel worden afgerond en daar komt veel papierwerk bij kijken) en voor een deel zijn het de herstelwerkzaamheden na de vulkaanuitbarsting die uiteraard voorrang krijgen. Wordt vervolgd dus…

In de tussentijd, als je het geen punt vindt om rekening met elkaar te houden als je wilt koken, kun je het huisje hier reserveren.