Siete islas, oftewel zeven eilanden. Al vindt men hier dat het er – met het piepkleine La Graciosa erbij – acht zijn. Ik heb ze in de loop van de jaren nu allemaal minstens één keer kunnen zien. Ze zijn allemaal vulkanisch van oorsprong, maar ze zijn ook allemaal heel anders. Ik reis ze hier langs, van oost naar west gaand en natuurlijk eindigend op La Palma, door van elk eiland enkele vrij willekeurig gekozen foto’s te laten zien.
Lanzarote. Zwarte landschappen en witte huizen. Het eiland van César Manrique.
Fuerteventura. Zand en wind. Buiten de dorpjes groeit er niets.
Gran Canaria. Verstedelijkt langs de kust, maar in het centrum nog altijd stil en lieflijk.
Tenerife. Groen en nog altijd oorspronkelijk in het noorden, maar in het zuiden dor en uitgewoond. El Teide domineert er alles.
La Gomera. Oerwoud, diepe kloven en machtige basaltpijpen. Het eiland waar je van A naar B gaand, altijd via de pieken in het centrum moet.
El Hierro. Het kleinste eiland en het eiland dat lange tijd écht aan het eind van de wereld lag.
La Palma. De grootste variatie aan landschappen. Het eilandje dat mijn thuis geworden is.
Wat heb je elk eiland mooi beschreven! Allemaal anders, allemaal prachtig
Maar de mooiste is La Palma
😉
La Palma is toch wel het mooist, ook omdat mijn broer er woont! 🙂
Jazeker! 🙂